Besloten hoeve Neckum - Maastricht

  • Informatie
  • Gegevens
  • Documentatie
  • Media
  • Domein
  • Wikipdia

Naam:

Neckum

Alternatieve benaming(en):

Nekum, Nekumhof, Nekem

Adres:

Nekummerweg 31, Maastricht

Website:

http://www.hoevenekum.nl

Bezoek mogelijkheden:

Nee

Omschrijving:

(RCE) Grote omgrachte hoeve om een binnenplaats. Noordwestvleugel, XVIIIb, verder XIXa. Vensters en ingangen in Naamse steen, ten dele met segmentbogen.

Bouwtype:

Besloten hoeve

Typologie:

Moated site

Huidig gebruik:

Agrarisch bedrijf en wonen

Adres:

Nekummerweg 31

Plaats:

Maastricht

Gemeente:

Maastricht

Rijksmonument:

27950

Omvang monument:

Hoeve

Literatuur:

  • Crassier, Louis baron de, Dictionnaire historique du Limbourg néerlandais de la période féodale à nos jours, Maastricht, Van Aelst, opnieuw gepagineerde overdruk uit Publications de la Société Historique et Archéologique dans le Limbourg 1930-1937, p. 171
  • Hupperetz, W., B. Olde Meierink en R. Rommes (red.), Kastelen in Limburg. Burchten en landhuizen (1000-1800), Utrecht, Matrijs, 2006, pp. 366-367.
  • Nispen tot Sevenaer, jhr. E.O.M. van, De monumenten van Geschiedenis en Kunst in de Provincie Limburg, 1e stuk: De monumenten in de gemeente Maastricht, aflevering 5, Den Haag, Staatsuitgeverij, 1953, p. 751.
U kunt foto's van dit monument toevoegen op Wikimedia Commons o.v.v. rijksmonumentnr. 27950

Hoeve Nekum is een boerenhoeve in het Jekerdal in de Nederlandse stad Maastricht. De vierkantshoeve met circa 60 hectare landerijen is gelegen aan de Nekummerweg 31 in de buurtschap Nekum, tussen de bebouwde kom van de stad Maastricht en het Belgische dorpje Kanne. Sinds 1988 is het tevens een wijngoed. De wijngaarden zijn gelegen op de zuidelijke en zuidoostelijke hellingen van de Louwberg, naast de wijngaarden van de Apostelhoeve.

Geschiedenis

De hoeve werd voor het eerst genoemd als Nidichem in 1294. In 1304 wordt het genoemd in een beschrijving van de limieten (grenzen) van het graafschap van de Vroenhof. Op een prent uit 1632 wordt het vermeld als Huis te Neckum. De huidige kasteelachtige boerderij met omgrachting (deels ter verdediging, deels voor drainage) is grotendeels gebouwd in de achttiende en negentiende eeuw. Het gebouw is sinds 1966 een rijksmonument.

Na eeuwenlang een bezitting van de adellijke familie Bonhomme te zijn geweest, kwam Hoeve Nekum in de negentiende eeuw in bezit van een kloosterorde. In 1988 werd door de gebroeders Bollen, aan het boerenbedrijf een wijngaard toegevoegd. Daarmee is Nekum, na zijn overbuur de Apostelhoeve, het op één na oudste functionerende wijngoed in Nederland. In 1990 werd er voor het eerst wijn gemaakt. Tegenwoordig wordt daar een oppervlakte van 3 hectare voor gebruikt.

De bodem van de wijngaarden bestaat uit een ondergrond van grind en mergel, waaroverheen een dunne laag löss ligt. Door de kalkrijke bodem heeft de wijn een typisch frisse, mineralige en fruitige smaak.

In Hoeve Nekum wordt witte wijn geproduceerd met de druivenrassen rivaner, auxerrois en riesling en rode wijn met het druivenras pinot noir. De Riesling van jaargang 2000 is geschonken op het verlovingsfeest (21 februari 2001) van prins Willem-Alexander en Máxima Zorreguieta.

Zie ook

  • Wijnbouw in Nederland
  • Lijst van wijngoederen in Nederland
  • Apostelhoeve
  • Nekummermolen

Externe link

  • Website van Wijngoed Hoeve Nekum

Ga naar Wikipedia.

Neckum, ook genoemd Nekum, Nekumhof of Nekem, ligt aan de Cannerweg ten zuiden van Maastricht. Het complex is gebouwd op de westoever van de Jeker. Een aantal natuurlijke bronnen en een smalle zijbeek zullen de grachten hebben gevoed.

De boerderij Neckum bestaat uit vier vleugels rond een binnenplaats (…).'

Het complex is gelegen op de westelijke helft van een omgracht, enigszins trapeziumvormig terrein dat de indruk maakt uit de zeventiende eeuw te dateren. Binnen de omgrachting was in 1841 ook de boomgaard gelegen. Ten noordoosten van het complex ligt de in 1869 vernieuwde watermolen, die aangedreven wordt door het water van de Jeker.

Nu nog te zien:

Context:

Gelegen aan de westlijke oever van de Jeker waarmee de grachten konden worden gevoed