Hoeve Heeze - Slenaken

  • Informatie
  • Gegevens
  • Documentatie
  • Media
  • Domein

Naam:

Heeze

Alternatieve benaming(en):

Hees, Heez

Adres:

Hees 2 en 8, Slenaken

Bezoek mogelijkheden:

Nee

Omschrijving:

(J.J.F.W. van Agt, 1983) Gesloten complex, grotendeels van baksteen, met rechthoekige binnenplaats; het hogere woonhuis in het midden van de noordoostelijke lange zijde naar buiten uitspringend; de gebouwen zijn afgedekt met zadeldaken, terwijl het woonhuis een licht gebroken dak heeft. Inrit aan de noordwestkant.<P>Het woonhuis heeft aan de hofzijde en aan de veldzijde drie bovenvensters met segmentbogen en een gevelsteen respectievelijk met het jaartal 1828 en de naam Hees: in beide topgevels zit een halfrond zoldervenster. Aan de hofzijde zit nog een houten kozijn van de vroegere ingang in de middenas. De kelder van het woonhuis heeft een segmentbogig tongewelf van baksteen tussen twee van dergelijke tongewelfjes overdwars. In het huis bevindt zich een ellipsbogige kachelnis met gecanneleerde zijpilasters uit de bouwtijd.<P>De noordwestelijke vleugel is aan de hofzijde nog gedeeltelijk van vakwerk; in dit oudere gedeelte bevindt zich een trap, waarvan de leuning een getorste trappaal, circa 1800, heeft met cannelures, voluut, festoen en schijvenmotief.

Opmerking:

Iets ten noordwesten van het complex lag een vijver

Bouwtype:

Hoeve

Typologie:

Moated site

Huidig gebruik:

Agrarisch bedrijf, wonen

Adres:

Hees 2 en 8

Plaats:

Slenaken

Gemeente:

Gulpen-Wittem

Documentatie:

  • Marres, W., Hoeve Hees, 1968, manuscript in bezit van RDMZ.
  • Mulken, W. van, Inventaris van de archieven der gemeente Slenaken, Maastricht, Inspectie der Gemeente- en Waterschapsarchieven in Limburg, 1964, 245 p.

Literatuur:

  • Agt, J.F. van et al., Vaals, Wittem en Slenaken, Den Haag, Staatsuitgeverij, deel VII in De Nederlandse monumenten van geschiedenis en kunst. De provincie Limburg, Zuid-Limburg uitgezonderd Maastricht, 2e afl., 1983, p. 378-379.
  • Bogman, F.L.H., Slenaken in oude ansichten, Zaltbommel, Europese Bibliotheek, 1986, 38 p.
  • Crassier, Louis baron de, Dictionnaire historique du Limbourg néerlandais de la période féodale à nos jours, Maastricht, Van Aelst, opnieuw gepagineerde overdruk uit Publications de la Société Historique et Archéologique dans le Limbourg 1930-1937, p. 470.
  • Föhl, W., 'Rittersitz Morshoven. Der Hof Morsches im Kempener Land (o.a. Huis Heess te Slenaken)' in: Niederrheinisches Jahrbuch, 4(1959), p. 38-72.
  • Hupperetz, W., B. Olde Meierink en R. Rommes (red.), Kastelen in Limburg. Burchten en landhuizen (1000-1800), Utrecht, Matrijs, 2006, p. 473.
  • Habets, J. & A.J.A. Flament, 'Losse aanteekeningen, op dienstreis gemaakt (Slenaken)' in: De Maasgouw, 17(1895)20, p. 77.
  • Leclercq, W.L., Limburgs reisboek, Amsterdam, z.j., p. 318.
  • Maessen, H., Korte schets der geschiedenis van de parochie Slenaken, Maastricht, Boosten & Stols, 1910, 62 p.
  • Ryckel, A.M. de, 'Les Fiefs du Comté de Dalhem' in: Bulletin de la Société d'Art et d'Histoire du diocèse de Liège, 17(1908), p. 272-384 in het bijzonder p. 305.

Achter de rond 1676 tot parochiekerk verheven middeleeuwse Sint-Remigiuskapel in Slenaken ligt de boerderij Hees, die waarschijnlijk de voortzetting is van het versterkte huis Heesz of Heeze van de heren van Heesz. De boerderij ligt op de linkeroever van de Gulp.

Heeze was in de Middeleeuwen een riddermatig goed waarvan vermoedelijk een versterkt huis deel uitmaakte.

In de negentiende en twintigste eeuw is Heeze gebruikt als boerderij. De huidige boerderij kwam in 1828 tot stand. In 1902 bestond het goed uit een herenhuis, boerenwoning, schuren, weilanden en bos, tezamen ruim 49 hectaren groot.

De geschiedenis van het riddermatige huis Heeze gaat terug tot de veertiende eeuw. Misschien bestond de oudste bebouwing uit een woontoren, waaraan de vierkante vijver, die zich in 1840 nog achter de parochiekerk van Slenaken bevond, zou kunnen herinneren. De direct ten zuidoosten van deze vijver gelegen gesloten hoeve met de toegang aan de noordwestzijde kan oorspronkelijk de voorburcht zijn geweest. Op de kaart van Tranchot uit 1803 wordt deze al weergegeven als een U-vorm zonder het woonhuis.

Context:

Gelegen op de westelijke oever van de Gulp.