Limburgse Kastelen

Heemkundevereniging Galopia uit Gulpen geeft boek uit over Kasteel Wittem

5 januari 2011

In de editie Heuvelland van Dagblad De Limburger d.d. donderdag 12 mei staat een artikel over deze boekuitgave.
Belangstellenden kunnen het boekje bestellen door 12,50 euro over te maken op rekening 1472.42.053 van Galopia.
Mensen buiten Gulpen betalen 3,50 verzendkosten.

Wie weet eigenlijk dat kasteel Wittem veel groter is geweest? En dat de huidige ingang helemaal niet de oorspronkelijke
toegang was? Het zijn een paar onthullingen die Fons Meijs, voorzitter van heemkundevereniging Galopia uit Gulpen
wel kwijt wil. De rest moeten de mensen maar lezen in het boek dat in augustus uitkomt.
Ze hebben de smaak te pakken, de mensen van Galopia. Kwamen ze vorig jaar met een gedenkboek over het Mariamonument, nu wordt hard gewerkt aan een boek over de geschiedenis van kasteel Wittem. En die is wederom hartstikke
interessant, zegt Fons Meijs.

Het heeft hem ook verbaasd dat er nog geen boek over kasteel Wittem was. „Ja wel allerlei losse verhalen en documenten, maar niks was gebundeld.” Samen met Jo Somers dook hij in het verleden van het kasteel. Uren brachten ze door in archieven, op het internet en bij verschillende betrokkenen. Ze ontdekten dat het kasteel voor het eerst werd vermeld in documenten uit 1125. Rond 1650 werd het met buskruit verwoest. In 1807 verkochten de Fransen het kasteel,
aan de pachter Simon Merckelbach.
Het gebouw was toen oud, vervallen en onbewoonbaar. Vanaf 1957 is het kasteel in gebruik als hotel. Die functie heeft het nog steeds. Om verhalen op te tekenen zochten Meijs en Somers de 97-jarige meneer Royen, bewoner van de
kasteelhoeve, op. „Hij vertelde prachtige verhalen over vroeger.”
Zo wist Royen zich te herinneren hoe de vrijgezelle freule Merckelbach alle werk in en rond het kasteel en de boerderij regelde. „De freule was streng. Een heel slanke vrouw. De freule had 87 hectare grond die bewerkt moesten worden”,
zo staat in het boek te lezen. Royen vertelde ook hoe voor comfort op het kasteel werd gezorgd. „Er moest water naar boven gepompt worden zodat de freule zich kon douchen. En om te stoken werd hout verzameld. Heel veel hout, want de centrale verwarming was met hout gestookt. Voor dit soort klussen kwamen mijnwerkers, die met het hout splijten een
centje bijverdienden.
Wat hebben de mannen nog meer ontdekt? „Dat bij het kasteel, aan de Wittemer Allee niet één maar acht vijvers waren. Dat bleek weer uit een kadasterkaart uit 1841”, vertelt Meijs enthousiast. Hij heeft trouwens nog meer ontdekt.„Wist
je dat ook geen boek bestaat over kasteel Neubourg. En ook niet van kasteel Karsveld. Je zult begrijpen dat dit niet ons laatste boek zal zijn.”